ΤΑΞΙΔΙ ΤΩΝ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ

 

Το Σωματείο εθελοντών Μεσσήνης οργάνωσε με τη βοήθεια του πρακτορείου Travel Center του κ. Ζαφειρόπουλου, που έδειξε επαγγελματισμό και συνέπεια σε όλη την οργάνωση, ένα υπέροχο ταξίδι γεμάτο εικόνες, μνήμες και εμπειρίες ζωής στην πόλη με τα χίλια πρόσωπα, εις την Πόλη, την Κωνσταντινούπολη την πόλη που παραμένει ένα συνονθύλευμα πολιτισμών, γεύσεων και αρωμάτων με διάχυτη την Ελληνική ατμόσφαιρα.

 

 

Επισκεφτήκαμε την Αγία Σοφία, ένα θαύμα της Βυζαντινής αρχιτεκτονικής. Ολόκληρος ο τρούλος του ναού “της του θεού Σοφίας” καταυγάζεται από φώς. Κυριαρχεί η εντύπωση φωτός και αρχιτεκτονικής. Σήμερα είναι μουσείο και έχει ανακηρυχτεί μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Γίνονται μάλιστα προσπάθειες για τη διάσωση των ψηφιδωτών, αφού οι Οθωμανοί κάλυψαν με παχύ σοβά τις άγιες εικόνες. Ο τρούλος τής Αγίας Σοφίας ατενίζει όλη την Κωνσταντινούπολη και η επιβλητική της εικόνα δίνει την εντύπωση στον επισκέπτη ότι το παρόν και το μέλλον της είναι εξίσου ένδοξο με το παρελθόν της. Στη βαθιά ιστορική Κωνσταντινούπολη συναντιούνται κληρονομιές διαφορετικών αυτοκρατοριών, της Ρωμαϊκής, του υπερχιλιετούς Χριστιανικού Βυζαντίου και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που προσδιορίζουν την ταυτότητά της.
Επισκεφτήκαμε, επίσης, το Μπλε τζαμί με τον περίτεχνο διάκοσμο, τη Μονή της Χώρας με τα εκπληκτικά ψηφιδωτά, το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Περπατήσαμε στην πλατεία Ταξίμ και για πρώτη φορά αισθανθήκαμε πως τα ελληνικά είναι μια παγκοσμιοποιημένη γλώσσα, εφόσον τα ακούγαμε παντού, όχι μόνο από τους Έλληνες της Πόλης αλλά και από τους ντόπιους. Ο Όφις των Δελφών, το υδραγωγείο του Ιουστινιανού, το Πέρα, η παλαιά ελληνική συνοικία, η Χάλκη με την Θεολογική σχολή που σήμερα δεν λειτουργεί, η Πρίγκηπος (αρχαία Πιτυούσα), είναι τόποι πλημμυρισμένοι με αποτυπώματα παρελθόντος και ελληνικής ιστορίας που συγκινούν κάθε Έλληνα.
Το οδοιπορικό μας σε αυτή την «Πόλη των απόντων», των Ελλήνων που έφυγαν αλλά δεν ξέχασαν, ήταν συγκλονιστικό. Παρατηρώντας τα ερειπωμένα ελληνικά αρχοντικά, δεν μπορούσαμε να μη φορτιστούμε από αυτόν τον τόπο της απώλειας, της οδύνης και του ξεριζωμού. Παράλληλα, όμως, αισθανθήκαμε τον μυστηριακό εξωτισμό και τον κοσμοπολιτισμό αυτής της πολύβουης πόλης.
Με μία ευχή για την πραγματοποίηση επισκέψεων σε νέους ονειρικούς τόπους από το Σωματείο μας, θα ολοκληρώσουμε με τα λόγια του Γιώργου Σεφέρη για την Κωνσταντινούπολη που λάτρεψε: «Αποχαιρέτησα την Πόλη το μεσημέρι, όχι χωρίς καημό. Δεν την είδα όσο θα ήθελα».
Εθελόντρια- ταξιδιώτισσα